ΤΡΑΥΜΑ :ΜΥΣΤΗΡΙΟ Ή ΕΚΠΛΗΞΗ;

 ΤΡΑΥΜΑ: ΜΥΣΤΗΡΙΟ Ή ΕΚΠΛΗΞΗ;

 

 Γιατί να ορίσει ένα τραύμα ολάκερη τη ζωή μου; Ποιο το νόημα να δώσω αξία σε ένα τραύμα που θα έχει αντίκτυπο σε όλη μου τη ζωή; Το ζητούμενο δεν είναι να επιτρέψω σε αυτό το τραύμα να γίνει το "σκοτάδι" της ζωής μου αλλά να γίνει το φως της ζωής μου. Να το δεχτώ Γι΄ αυτό που μου άφησε στη ζωή μα πάνω απ’ όλα για τη δύναμη που βρήκα να το παλέψω. Να το ευχαριστήσω γιατί μέσα από αυτό κατάφερα να το μετατρέψω σε φως από σκοτάδι. Πάλεψα με αυτά που με φόβιζαν , που αδυνατούσα να τα δω με καθαρή ματιά και βγήκα νικητής. Αυτό στο τέλος μετράει.

Όχι το τραύμα δεν είναι συνταγή για να βρω τρόπους για να το διώξω.  Δεν έχει πρακτικές λύσεις . Είναι ζωή. Γεννιέμαι ή το αποκτώ. Κακά τα ψέματα . Τέλειοι δεν είμαστε . Ούτε θα γίνουμε. Τραύματα θα έχουμε. Το θέμα είναι να τα δούμε κατάματα όχι να  τα υπεκφύγουμε.  Η αποφυγή ~σε οποιαδήποτε κατάσταση~  δεν είναι η λύση αλλά αυτό που μας κρατάει πίσω. Ας δούμε το τραύμα μας και ας το  αποδεχτούμε. Αυτό είμαστε. Δεν είναι κακό. Δεν είναι κάτι που πρέπει να μας ενοχοποιεί ,να μας τρομοκρατεί ή να μας αγχώνει  αλλά μια ευκαιρία να το μετατρέψουμε  σαν μία ακτίνα του ήλιου που θα φωτίζει όλη τη ζωή σμας.

 Και τώρα ας ρωτήσουμε  τον εαυτό μας , Τι θέλει να μας πει αυτό το τραύμα; Τι σκοπό έχει; Τα πάντα έχουν σκοπό . Ακόμα και εμείς οι ίδιοι είμαστε οι σκοποί του Θεού.  

Άρα  μήπως αυτό το τραύμα μας το έδωσε ο Θεός σαν μια δοκιμασία; Μήπως προμηνύει κάτι; Ξέρεις τι; Όσο νομίζουμε  ότι μπορούμε  να κρυβόμαστε  κάτω από τα πάθη μας, τις αδυναμίες μας, τά μειονεκτήματα μας , τα λάθη μας , τόσο αυτά θα μας κυνηγάνε. Γιατί είμαστε  πλασμένοι με αυτά.  Είμαστε όντα κατ’ εικόνα Θεού.  Με τα πάθη και τις αρετές μας. Τα καλά και τα κακά. Αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να πούμε Αυτοί είμαστε.. Πορευόμαστε με τα πάντα. Τις χαρές - τις λύπες ,τα ‘άσχημα- τα όμορφα, τις επιτυχίες- τις αποτυχίες. Με όλα. Θα υπάρξουν και στιγμές που ναι θα ραγίσουμε και θα πέσουμε αλλά θα ξανά σηκωθούμε. Γιατί όπως είπα αυτό καλούμαστε  να κάνουμε. Να αρπάξουμε τη κάθε ευκαιρία και να τη κάνουμε φως . Να μην αφήσουμε την κάθε ευκαιρία να πάει χαμένη. Να αντιμετωπίσουμε το τραύμα μας. Αυτό που μας κατά καίει το μέσα μας. Να το αποβάλουμε. Δεν γίνεται έτσι εύκολα όμως . Θέλει το χρόνο του. Να μιλήσουμε μαζί του. Να γίνει μέρος της ζωής μας . ‘Όχι φόβος  αλλά χαρά. Αν πάρουμε το χρόνο μας και συνειδητοποιήσεις ότι το τραύμα ,ναι είναι ένα τραύμα ,που είτε γεννηθήκαμε  είτε το απεκτήσαμε μέσα στη ζωή μας  αλλά δεν είναι λόγος  για να υπάρχει και να στοιχειώνει τη ζωή μας τότε θα φτάσει και η στιγμή που θα ευχαριστήσουμε  και τον Θεό που μας έφερε αυτό το τραύμα στη ζωή μας.  Και ήρθαμε αντιμέτωποι με όλα αυτά που χρόνια τώρα ψάχναμε δικαιολογίες για να μείνουμε μακριά. Πολλές φορές βέβαια δεν αναγνωρίζουμε το τραύμα . Δυσκολευόμαστε να το ονοματοδοτήσουμε. Να το δεχτούμε. Ή κάνουμε ότι δεν υπάρχει . Το αγνοούμε . Σίγουρα όμως κάποια στιγμή στη ζωή μας θα  φανεί με το δικό του τρόπο βέβαια. Αλλά η παρουσία δε θα μας αφήσει περιθώρια από το να το συναντάμε. Συχνά.

Εύκολο δεν είναι.   Γιατί αν δεν υπάρχει θέληση πρώτα απ’ όλα από τον ίδιο μας τον εαυτό ,δε θα αλλάξει τίποτα απολύτως . Ο Θεός μας επιφύλαξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μία νέα ζωή. Φτάνει να μπορούμε να την δούμε . Ας κυνηγήσουμε  τραύμα και  Ας το νοηματοδοτήσουμε  το όπως του αξίζει.

 Καν’το προσευχή. Θεράπευσε το όπως εσύ ξέρεις αλλά μη τον έχεις ακόμα συμμέτοχο στη ζωή σου γιατί δεν υπάρχει λόγος. Όταν έχουμε  πληγή, έχουμε  χτυπήσει κάπου προσπαθούμε  να το επουλώσουμε  γιατί πονάμε. Σε τι διαφέρει το τραύμα; Τι αλλάζει από το να κρατάς ένα τραύμα στη ζωή σου το οποίο όσο επώδυνο και αν είναι στο τέλος καταλήγει να είναι το εμπόδιο σε όλη σου τη ζωή; Όσο και αν προσπαθείς να αλλάζεις κατεύθυνση αυτό θα σε ακολουθεί. Κι όχι γιατί θέλει το κακό σου. Δεν σε τιμωρεί αλλά θέλει να σου υπενθυμίσει την ύπαρξη του. Θυμήσου ότι εσύ κρατάς το τιμόνι της ζωής  σου και εσύ καθοδηγείς τη ζωή εκεί που θέλεις εσύ ο ίδιος να φτάσει. Αλλά μέσα σε αυτό το ταξίδι θα σου εμφανιστούν και καλές και κακές στιγμές. Εκεί ε θα αποφασίσεις αν θα συγκρουστείς με τις τρικυμίες της ζωής ή θα τις αφήσεις να σε κατατρώνε για πάντα . Θυμήσου όμως και κάτι άλλο ίσως πιο σημαντικό απ’ όλα . Ό Θεός σε έπλασε με αγάπη  μόνο. Σε δημιούργησε ξέροντας μέχρι που μπορείς να φτάσεις , γνωρίζοντας όχι μόνο τις δυνατότητες σου  αλλά και τα όρια σου. Να είσαι σίγουρος λοιπόν ότι δε σου έφερνε στη ζωή σου κάτι που δε θα μπορούσες να αντέξεις. Όποτε γιατί είσαι τόσο σίγουρος ότι δε μπορείς να αντέξεις αυτό το τραύμα; Δεν πιστεύω τίποτα περισσότερο από το ότι ένα τραύμα πονάει απίστευτα πολύ αλλά είμαι βέβαιη ότι  το τραύμα το μόνο ρόλο που μπορεί να έχει είναι να μας κρατάει  σφιχτά δεμένους απ’ όλα αυτά που ελεύθερα και αληθινά μπορούμε να ζήσουμε. Οι ίδιοι έχουμε το ‘‘ψαλίδι’’ και κάθε στιγμή  μπορούμε να κόψουμε αυτό το δέσιμο που μας φυλακίζει.  Να γίνει το τραύμα η δική σου ιστορία που θα την εξιστορείς σε κάποιον άλλον και ακούγοντας την δική σου ιστορία , θα τομ ωθήσεις να γράψει τη δική του ιστορία και έτσι το τραύμα δε θα είναι τίποτα άλλο από μία «ανάσταση» . Γιατί όπως ο Χριστός σταυρώθηκε και αναστήθηκε έτσι και εμέις μετατρέπουμε το τραύμα σε ένα θέαμα.  

Αναστασία Πάνου

👏👏👐