Πίστη και ζωή: γίνεται να είμαι σύγχρονος και όρθοδοξος;

«Πίστη χωρίς να μείνω πίσω: "Η Ορθοδοξία στο σήμερα"

Όλοι μας έχουμε αναρωτηθεί αν η αγάπη κρατάει για πάντα ή με τα χρόνια λιγοστεύει.

Είναι ένα ερώτημα που μας καιεί , μας αφήνει με ένα ερωτηματικό. Όσα χρόνια και αν περνάνε.

 Οι άνθρωποι αγαπάμε ,ξεαγαπάμε  ,μισούμε ,ξαναγαπάμε, θυμώνουμε.Ένας φαύλος κύκλος .Περνάμε απ'όλα τα στάδια, μα η αγάπη έστω και βαθιά μένει. Γίνεται ρίζα της καρδιάς μας.

Έτσι λοιπόν όταν μας αγγίζει το ερώτημα αυτό, ας κάνουμε μία υπενθύμιση στον εαυτό μας ότι ακόμα και αν εμείς οι ανθρωποι διαπερνάμε απ'λα τα συναισθήματα, υπάρχει μία  αγάπη που δε μεταμορφώνεται, που δε κλονίζεται όσο και αν τη κλώτσαμε. Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού. Μία αγάπη που γίνεται βράχος στη ζωή μας. 

Όσα χρόνια και αν περνάνε, η αγάπη αυτή, δε μικραίνει. Εμείς οι άνθρωποι τη μικραίνουμε. 

Δεν αλλοιώνεται. Εμείς την αλλοιώνουμε. 

Δεν χάνεται . Εμεις τη χάνουμε. 

Δε σβήνει. Εμείς τη σβήνουμε, αλλά αυτή ξανάναβει. Όχι γιατί είναι χρέος  να ξανανάψει. άλλωστε η αγάπη δεν είναι ρόλος. Δεν υποκρίνεται όταν τη θέλουμε. Δεν είναι κουμπί όταν εμείς τη θέλουμε να το πατάμε, Ούτε η υποχρέωση. Κανείς δεν αγαπάει από υποχρέωση. Η αγάπη είναι σκοπός. 

Ο Χριστός είναι σκοπός. Πάρε παράδειγμα την αγάπη του Χριστού.

Έκανες αμέτρητα λάθη. Είχες αμέτρητες πτώσεις. Έκλαψες. Ούρλιαξες, Θύμωσες, αγανάκτησες , πέρασες απο ανέλεητα πάθη. Έφτασες στο αμήν που λέμε και παρακάλεσες τον Χριστό να σε βοηθήσει ή έστω να είναι διπλά σου. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην ήταν δίπλα σου. Να μην ένιωσες την αύρα Του. Ναι μπορεί να μη σε βοηθήσε αλλά δεν το έκανε από εγωισμό αλλά επειδή ήξερε ότι μπορεί και μόνος σου να τα κατάφερεις . Ήταν εκεί όμως παντοτίνα. Δε σε άφησε.

Και πάρε τώρα παράδειγμα την αγάπη του άνθρωπου. μπορεί αθελα σου να τον πλήγωσες να τον πρόδωσες. Να του φέρθηκες άσχημα . Άλλιως να τα υπολόγισες αλλιώς να ήρθαν τα πράγματα. Σε πλήγωσαν οι άνθρωποι , σε πρόδωσαν , έπαιξαν με την εμπιστοσύνη σου. Και στο τέλος; σου γύρισαν τη πλάτη και προχώρησαν τη ζωή τους σαν να μην είχε γίνει τίποτα.

Και τώρα σύγκρινε αυτές τις δύο αγάπες. Ποια αγάπη θέλεις στή ζωή σου; ποιά προτιμάς; 

Την αγάπη που κράταει για πάντα ή που έρχεται και φεύγει;

Ας σπάσουμε  όμως τώρα τα ταμπού που υπάρχουν. η ιστορικότητα του Χριστού υπάρχει αλλά δεν πάει κόντρα στο σύγχρονο κόσμο. Υπάρχει όσα χρόνια, αιώνες εχόυν περάσει. Η ακλόνητη αγάπη Του που είναι το στίγμα Του  αφορά τη διαχρονικότητα . Μας τη μάθανε οι παπούδες, τη διάβασαμε στην Αγία Γραφή, την ακούσαμε στην Εκκλησία, τη νιώσαμε χωρίς καν να μαθούμε τι είναι.  Δε σταμάτησε κάπου. Είναι λουλόυδι που όσο μαραίνει όταν το ποτίζεις ανθίζει και σκορπάει παντού. 

Αν ο κόσμος μας έμαθε ότι  Ο Χριστιανισμός ειναι δίλημμα και όχι επιλογή τότε κάτι πάει λάθος.

Δεν είσαι αναγκάσμενος να αγάπησεις τον Χριστό και ούτε ο Χριστος θα σε αγαπάει λιγότερο αν Τον αρνηθείς. Αλλά δεν είσαι υποχρεωμένος να δώσεις εξηγήσεις γιατί αγάπησες τον Χριστό στο κόσμο  που σε κρίνει γιατί ακολούθησες αυτό το δρόμο.  Μπορεί να ακολουθήσεις τον Χριστιανισμό και  παράλληλα να ακολουθήσεις τη κοσμική ζωή που έχεις. Όσοι σου έμαθαν ότι ο Χριστιανισμός λειτουργει με κανονές τότε λάθος στα είπανε.  Είναι δρόμος που έχει αγκάθια και διαμάντια αλλά δεν έιναι μονόδρομος σε πρέπει και μη. Δεν είναι λαβύρινθος. Θα υπάρξουν στιγμές που θα φύγεις ,που θα παγιδευτείς σε αυτόν , στιγμές που θα εξαφανιστείς αλλά και παλί  αυτόν θα περπατήσεις. Δεν είναι εξαναγκασμός αλλά ελευθερία. Είναι ένας ατελείωτος δρόμος που οδηγεί στην αγάπη.

Κάθε φορά που πιάνεις τον εαυτό σου να αμφιβάλλει αν έχει ακολουθήσει το σωστό δρόμο,  ακολουθήσε τη καρδιά σου ακόμα και αν αυτό οδηγήσει στο  να κάνεις λάθη . Άστον να πάρει και  την λάθος κατευθυνση. Η Αγάπη του Χριστού είναι τόσο μεγάλη μα τόσο που θα φτάσει και εκεί και τότε είναι στο δικό σου χερί να διαλέξεις ποιά κατεύθυνση θα παρεις. Αρκεί να μη θεωρείς δεδομένη την αγάπη Του γιατι εκεί χάνει το νοημά της.  Δε θα κρυφτω , η αγάπη του Χριστού είναι αγέρωχη, αλλά ο σκοπός είναι να την ανακαλύψεις μόνος σου και τότε να δεις τη μαγεία που κρύβει . Οι αιώνες,  τα χρονιά που τη διέπουν θα πρέπει να είναι το  τελικό ερώτημα που καλείσαι πλέον να σκεφτείς 

Γιατί αιωνές τώρα αυτή η αγάπη που απλώθηκε σε όλο το κόσμο άντεξε και δε κλονήθηκε ποτέ; 

Αυτό καλέισαι να λύσεις  τώρα.