Από καρδιάς λόγια στον μικρό μου εαυτό

 Που πήγαν τα ονειρά σου;

Αυτά τα οποία μικρή ονειρευόσουν; Που χάθηκαν ; Θυμάσαι;
Ήσουν μικρή και ο κόσμος ήταν δικός σου . Έτσι σου 'μάθαν. Να διεκδικείς αυτό που σου ανήκει. 
Και αυτή είναι η αλήθεια.
Δεν είσαι μέρος του κόσμου αλλά ο ίδιος ο κόσμος. 
Το φως που όλοι χρειάζομαστε στα σκοτάδια που θα έρθουν. 
Αυτό καλείσαι να κάνεις. Να διώξεις τα σκοτάδια. Εύκολο; όχι , δύσκολο είναι 
αλλά στο σκοτάδι θα μάθεις το φως. Στο μίσος θα βρεις την αγάπη. θα πονέσεις για να επουλώσεις. θα αποτύχεις αλλά θα πλουτίσεις από επιτυχίες. Θα συναντήσεις το ψεύτικο για να καταλάβεις το αληθινό.

Παλεύοντας μαθαίνεις να χτίζεις. Και τότε θα χτίσεις τον κόσμο που εσύ ονειρεύτηκες. Δεν θα είσαι μόνη σου σε αυτό το ταξίδι όμως. Θα έχεις Εκείνον. Αυτόν για τον Οπόιο θα ακούσεις πολλές γνώμες. Άλλοι θα Τον σαμποτάρουν θα Τον κακολογήσουν και άλλοι θα σου πουν ότι είναι ο μόνος που πριν καν την υπαρξή σου έχει πιστέψει ήδη σε σένα. Αν με ρωτάς αυτή είναι η αλήθεια.

Μεγαλώνοντας θα δεις τον κόσμο σου να αυξάνεται. Να αποκτά μία άλλη υπόσταση. 
Άνθρωποι θα έρχονται στη ζωή σου αλλά πάντα να θυμάσαι ότι δεν χρειάζονται οι πολλοί αλλά λίγοι και μετρημένοι. 
Μην προσπαθείς να βάλεις πολλά στη ζωή σου. 
Λίγα και επικείμενα.
Τους ανθρώπους που σου στάθηκαν στα δύσκολα , τις στίγμες που ήσουν στεναχωρημένη σε έκαναν χαρούμενη.
Που ο φόβος για σένα ήταν μια άγνωστη λέξη γιατί μπορούσες να τους ανοιχτείς χωρίς να σε κρίνουν.
Αυτούς τους ανθρώπους να κρατήσεεις. 
Παρατήρησε τις γιαγιάδες. Δεν έχουν πολλές φίλες αλλά όσες χρειάζονται για να είναι χαρούμενες.
Ότι είπα μέχρι τώρα μπορείς να το σβήσεις αλλά κράτα μόνο αυτό από εμένα:

Η Ζωή ειναι στιγμές.  Κάθε στιγμή είναι μια ευλογία που δεν σου υποσχέται το αύριο. Μην σκέφτεσαι το μέλλον. δες το  τώρα. Το παρών. Ζησε το σημέρα και χτίσε πάνω σε αυτό το αύριο. Ευχαρίστησε Εκείνον που σου έδωσε το σήμερα και προχώρα παρακάτω. 

Ξέρω ότι θα έρθουν δύσκολες στιγμές θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις μάχες, εμπόδια που προέκυψαν. Αλλά κοίτα , τα κατάφερες. Μόνη σου. προσπάθησες σε όσαν ήρθαν . Από αναποδιές; Άλλο τίποτα. 
Αλλά σκέφτηκα "Γιατί δε μπορώ να το κάνω;" Πληγώθηκα από έρωτες που πίστευα ότι ήταν οι μεγάλοι και οι παντοτίνοι. Αλλά όλα έρχονται από μόνα τους στη σωστή στιγμή.

Έτσι πορεύητηκες. Προσπαθώντας. Δοκιμάζοντας κάθε ευκαιρία που ερχόταν. Δεν στηριζόσουν στους άλλους αλλά στον εαυτό σου. Να βασίζεσαι μόνο στις δικές σου δυνάμεις και να μην περιμένεις τίποτα από κάνεναν. Σύμμαχο σε αυτό είχες μόνο την οικογένεια σου και τους δίκους σου ανθρώπους. Ο Στόχος σου ήταν να τους κάνεις χαρούμενους.
Γιατί προσπάθεια δεν σημαίνει επιτυχία αλλά το καλύτερο που μπορείς να κάνεις και ας μην το πετύχεις.Την επόμενη φορά. Δεν πειράζει. Πειράζει αν έχεις ισοδυναμήσει την προσπάθεια με την επιτυχία . Εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη παγίδα που μπορεις να πέσεις.

Μικρέ μου εαυτέ σε σένα απευθύνομαι , σε σένα που σε κουβάλαω εδώ και χρόνια σαν βάρος μέσα μου, ύστερα από πολλές επιτυχίες-αποτυχίες, χαρές-λύπες, αγάπες-προδοσίες, αμφιβολίες και ανασφάλεις ήρθε η στιγμή να πεις ενα μπράβο που έφτασες ως εδώ. Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα . δεν έχει σημασία αν οι στόχοι σου έχουν πετυχει αν αυτά που ονειρεύτηκες έστω και μερικά έχουν γίνει αλλά ξέρεις κατι; Το λίγο είναι και το αρκετό. Βήμα βήμα. Μέρα με τη μέρα. Έκανες κάτι. Σε αυτό αξιζει να πεις ένα μπραβο.

Έδωσες υπόσταση σε αυτό που φοβόσουν. Έγινες ο ήρωας του δικού σου κόσμου και όχι μέρος .
Η ακτίνα που ο κόσμος χρειάζεται να δει.
 

Σε εκείνο το παιδί που κάποτε ήταν παιδί και τώρα μεγάλωσε και έμαθε τον κόσμο για τα καλά αξίζει ένα μπράβο κα μια υπένθυμιση ότι η κάθε μέρα που έχει είναι μία εύλογια από Εκείνον για την κάθε στιγμή πού όταν όλοι σου έλεγαν ότι δε θα τα καταφέρεις ήταν ο Πρώτος που είπε ότι μπορείς.